Opening  13 maart 2008, donderdag 18 – 21uur  (Nocturne Antwerpen)

14 maart 2008 - 26 april 2008

Christine Clinckx (België) "CIELO"

 "soundscape" by Michel Verkempink

Lasciate ogne speranza, voi ch’intrate (‘Gij die hier binnentreedt, laat alle hoop varen’) luidt het opschrift boven de ingang van de hel, zoals die beschreven werd door Dante Alighieri. Dante’s Divina Commedia vormt de rode draad in de tentoonstellingen Cielo (Dagmar De Pooter Gallery) en  Inferno (De Rode 7). Voor beide locaties, de eerste op  Antwerpen Zuid, de tweede in Antwerpen Noord, realiseerde Clinckx enkele nieuwe werken.

Voor haar videoprojectie Het boek van de mens herfotografeerde Clinckx  alle foto’s  in het medische naslagwerk Het boek van de mens (1969) en verwerkte die tot een draaikolk van weglopend badwater. De plafondprojectie refereert aan de talrijke plafondschilderingen met hemelse scènes in kerken uit de 17de en 18de eeuw. Tegelijkertijd is er een duidelijke link met haar vroegere plafondprojectie Inferno (2001, collectie Stedelijk Museum Het Domein Sittard, NL) dat een kluwen van vuurrode, kronkelende reuzentongen toonde. Voor de rest wordt de galerieruimte in beslag genomen door een transparante, opblaasbare bal waar de bezoeker staand in plaats kan nemen. Daardoor neemt hij onbewust de houding aan van de zogenaamde  ‘Vitruviaanse mens’, die vooral bekendheid geniet via de beroemde tekening van Leonardo Da Vinci, en symbool staat voor de mens als verbinding tussen aarde en kosmos.  In deze ‘ideale’ positie kan de bezoeker de tentoonstelling al rollend en vanuit steeds andere standpunten waarnemen.. De gigantische ‘vitruviaanse bal’ zal echter grotendeels de toegang versperren zodat de andere bezoekers maar een beperkte ruimte hebben om zich een weg te banen naar de rest van de galerieruimte. Musicus Michel Verkempinck schreef de originele muziek bij dit werk en inspireerde zich daarvoor op de ‘negen poorten’ die Dante in zijn Goddelijke Komedie beschrijft. Verder in de ruimte staan naar analogie daarmee enkele deuren opgesteld, waaronder een die beschilderd werd met het opschrift Il Bosco dei violenti.  

De nieuwe video Tunnel suggereert een virtuele tunnel die vanop het Antwerpse Zuid naar de ingang van de ondergrondse parkeerplaats van het St. Jansplein in Antwerpen Noord loopt. Daar wordt dezelfde film geprojecteerd op een kiosk voor restaurant-galerie De Rode 7 waar de tentoonstelling haar tweede luik heeft (en waar je een door de kunstenaar ontworpen inferno-gerecht kan bestellen, terwijl je in afwachting een door haar ontworpen tarotspel kan spelen).  De film bestaat uit een montage van uiteenlopende ‘tunnelvideo’s’ die Clinckx op het internet vond en opnieuw filmde. In de montage zitten beelden van onschuldige tunnels waar jongeren bommetjes tot ontploffing brengen , maar ook smokkeltunnels, ontsnappings- en ontduikingstnnels, catacomben, tunnels die gebruikt worden door terroristen, tunnels die dienen als woonplaats, maar ook een tunnel om de avondklok te omzeilen en de plaatselijke ijsbar te bezoeken. De film vormt een lange ‘aaneengebreëen’ tunnel die je als een treinreis meesleurt naar de andere kant van de stad. Voor Boerinnenkookboek vermengde Clinckx recepten voor explosieven uit The Anarchist Cookbook met die voor traditionele gerechten uit het bekende kookboek van de Boerinnenbond. Deze mix is in rode lippenstift op behangpapier genoteerd. Het gebruik van  rode lipstick, een ambivalent materiaal dat Clinckx wel vaker hanteert, refereert aan bloedsporen, oorlogskleuren en erotiek.  Ook de editie op een one-USdollar biljet is met dezelfde rode lipstick geschreven. Hierop vindt je dezelfde ingrediënten terug, maar nu geïsoleerd en uit hun context getrokken. Pas indien je de hele editie (20 exemplaren) samenvoegt, krijg je opnieuw de juiste combinatie.